Een ingrijpende gebeurtenis kan van alles zijn: emotionele verwaarlozing, seksueel misbruik, maar ook een verhuizing, een vechtscheiding of een ouder met een psychische ziekte. Bijna de helft van alle kinderen heeft voor zijn twaalfde al zeker één ingrijpende gebeurtenis meegemaakt, blijkt uit een onderzoek van kinderrechtenorganisatie Augeo.
Ook gebeurtenissen die in volwassen ogen minder ingrijpend zijn zoals het overlijden van een huisdier, een nieuwe school of het verhuizen van een vriendje, kunnen een diepe indruk maken op een kind. Naarmate het kind beter de mogelijkheid krijgt om de gebeurtenis te verwerken en zich heeft aangepast aan de nieuwe situatie, zal het minder lang last hebben van de gebeurtenis.
Met het onderzoek ‘Ik heb al veel meegemaakt’ in 2016 is een rapport gemaakt over ingrijpende jeugdervaringen van leerlingen in groep 7 en 8.
Iets minder dan de helft van deze kinderen gaf aan al één of meerdere ingrijpende gebeurtenissen te hebben meegemaakt. Bij bijna 1 op de 9 kinderen is dit zelfs drie of meer gebeurtenissen.
Lees het gehele rapport hier:
”De organisatie gebruikte een opvallende onderzoeksmethode: kinderen werden ondervraagd door jongeren die maar een paar jaar ouder zijn dan zijzelf. Het vaakst gaat het om een scheiding. Van ruim een kwart van de 660 ondervraagde kinderen van 11 en 12 jaar zijn de ouders uit elkaar gegaan.
Ook de antwoorden van de kinderen waren soms best schokkend, vindt Rietveld. “We vroegen bijvoorbeeld of ze bang zijn voor hun ouders. Dat is een hele heftige vraag. Meer dan tien procent zei ja.” Nineke Wilts (16) keek ervan op dat acht procent van de kinderen zei dat ze een huisgenoot in de gevangenis hebben. “Dat vind ik aanzienlijk veel.”
Een andere vraag was of de kinderen het gevoel hebben dat niemand om ze geeft. “Dat was meer dan tien procent. Een bizar hoog getal. Dat shockeerde me echt wel”, zegt Wilts. “Het heeft direct gevolgen. Naarmate ze meer meemaken, zijn ze minder gelukkig en zitten ze minder goed in hun vel. Daar kunnen ze als volwassenen nog last van hebben.” Tim Jansen (16): “Als een kind stress heeft, en dat niet weggaat, dan houdt dat kind zijn hele leven lang stress.”
Vaak kun je aan het gedrag van kinderen merken dat zij zich thuis of op school onveilig voelen. Een deel van de kinderen gedraagt zich door de spanning heel druk en agressief. Anderen reageren juist heel stil en teruggetrokken. Veel kinderen hebben psychosomatische klachten zoals hoofdpijn of buikpijn, hebben slaapproblemen of kunnen zich niet goed concentreren, waardoor ze moeite hebben om te leren. Misschien relateer je klachten of ongepast gedrag niet direct aan hun ervaringen. Toch is er vaak een verband: kinderen die zich ongepast gedragen doen dit vaak doordat hun gevoel van onveiligheid en stress toeneemt. Je bewust zijn van de impact van ingrijpende ervaringen betekent dat je dit snapt: dat kinderen zich niet zo gedragen omdat ze je dwars willen zitten, maar omdat ze niet anders kunnen of weten. Dat geldt ook voor de kinderen waaraan je niets merkt of die stil en teruggetrokken zijn: ook deze kinderen hebben het nodig dat je ziet dat er een verband is tussen hun gedrag en te veel stress en onveiligheid.
Uit de studie bleek ook dat docenten vaak niet weten welke problemen kinderen thuis hebben. Een docent dacht dat drie kinderen uit zijn klas iets heftigs hadden meegemaakt. Dat bleken er twee keer zo veel te zijn.”
Uit: GGZnieus.nl
Dit is de top 5 van ingrijpende gebeurtenissen bij kinderen:
- Kinderen wiens ouders zijn gescheiden (1/4)
- Kinderen die emotioneel verwaarloosd worden (1/8)
- Kinderen die emotioneel mishandeld worden (1/8)
- Kinderen die lichamelijk mishandeld worden (1/12)
- Kinderen die getuige zijn van geweld tussen ouders/opvoeders (1/12)
Het effect van een verhuizing.
Hoe ouder het kind is hoe lastiger het is om zich aan te passen aan de nieuwe omgeving. Wanneer ze tiener zijn worden leeftijdgenoten belangrijker. Hij zal zijn oude vrienden missen en meer moeite hebben om vrienden te maken omdat er al vaste groepjes zijn. Het komt erop aan hoe zelfverzekerd en makkelijk in de omgang het kind is.
Hoe vaker een kind verhuist, hoe meer moeite het heeft om langdurige vriendschappen vast te houden. Wanneer het kind verwacht dat het binnenkort weer gaat verhuizen, gaat het zich niet meer binden om de pijn van afscheid en gemis te voorkomen.
In mijn coaching praktijk zie ik elke dag de invloed en de impact van de kindertijd op het huidig functioneren. Veel mensen hebben geen zin om hun kindertijd te bespreken, maar daar ligt wel de bron en de sleutel je huidige probleem op te lossen.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Ik ben Marja Postema.
Ik help meer dan dertig jaar volwassenen die worstelen met zichzelf, moeite hebben met emoties, van zichzelf of van anderen, in relaties of op het werk.
In mijn coaching werk ik diepgaand waar dat nodig is maar ook praktisch en nuchter, zodat je weer grip krijgt op jezelf en je leven.
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
Het effect van een echtscheiding
Ieder kind gaat ervan uit dat zijn vader en moeder altijd bij elkaar blijven. Vooral jonge kinderen vinden dit zo vanzelfsprekend dat ze er geen moment aan twijfelen dat dit altijd zo blijft. Wanneer dit niet het geval is, wordt het vertrouwen van het kind danig op de proef gesteld.
Kinderen voelen heel goed aan dat hun ouders ongelukkig zijn. Voordat ouders uit elkaar gaan is er een lang traject van verwijdering, verdriet, frustraties en ruzie. Kinderen kunnen denken dat het aan hen ligt. Ze voelen zich vaak schuldig aan de ruzie tussen de ouders en vragen zich af wat ze verkeerd hebben gedaan. Gedeeltelijk komt dit doordat, vooral jongere kinderen zichzelf een grote rol toedichten in wat er om hen heen gebeurt. Maar door de schuld op zich te nemen, proberen kinderen ook grip op de situatie te krijgen. Ze willen er alles aan doen om hen bij elkaar te houden door bijvoorbeeld extra lief en gehoorzaam te zijn, te proberen hun ouders te troosten of op te vrolijken. Als ouders dan toch uit elkaar gaan, kunnen ze zich wanhopig voelen. Het is een angstige periode waarin heel veel kinderen probleemgedrag beginnen te vertonen, vaak om de aandacht naar zichzelf toe te leiden om hun vader en moeder te binden in hun ouderlijke bezorgdheid.
Alles verandert na een scheiding.
Als ouders uit elkaar gaan wordt alles onzeker. Wie gaat er voor je zorgen, waar ga je wonen, moet je naar een andere school? Je verliest alle vaste grond onder je voeten.
Vaak moet een kind verhuizen. In dat geval komt er nog een stressfactor bij. Het moet wennen aan een ouder die afwezig is en vaak een ouder die meer moet gaan werken en dus ook vaker afwezig is. Maar ook alle gewone dagelijkse dingen veranderen. Vanzelfsprekende zaken als samen eten of een verhaaltje voor het slapen gaan, zijn plotseling niet meer hetzelfde. En daarnaast wordt het kind ook geconfronteerd met de gevoelens van de ouders. Een scheiding roept bij kinderen veel uiteenlopende gevoelens op. Voor kinderen is een echtscheiding een enorm ingrijpende gebeurtenis. Maar wanneer kinderen langdurig blootstaan aan openlijke geruzie tussen hun ouders laat hun dat ook niet koud.
Het is een hele kunst voor ouders om hun kinderen het gevoel te blijven geven dat ze van hen houden terwijl de liefde met de partner eerder in een kille, hatelijke verstandhouding is veranderd. Soms zijn kinderen na een scheiding ook opgelucht en tevreden omdat er een eind is gekomen aan een zeer nare periode van veel ruzies in huis. Ze kunnen erg in de war raken door deze tegengestelde gevoelens.
Ieder kind heeft zijn eigen manier van reageren.
Na de scheiding laten kinderen veel verdriet zien maar ook angst voor de onbekende situatie en soms ook boosheid naar de ouders toe, voor het creëren van deze nare situatie. Het kan voelen alsof de ene ouder de andere ouder in de steek laat. Vooral wanneer er een derde persoon in het spel is kan boosheid de boventoon voeren bij de emoties van het kind.
Andere kinderen laten heel weinig emoties zien. De scheiding lijkt hun weinig te kunnen schelen, maar meestal is het tegendeel waar. Vaak stellen kinderen zich zo op om de ouders te ontzien. Deze kinderen gedragen zich dan ook vaak extra lief of trekken zich terug, om de ouders niet tot last te zijn.
Het eenoudergezin na een scheiding
Meestal krijgen de kinderen meer verantwoordelijkheid en ze worden vaker aan hun lot overgelaten wanneer deze ouder ook fulltime werkt. Uiteindelijk worden de kinderen eerder zelfstandig en worden ze meer betrokken bij gezinsbeslissingen, waardoor er meer gelijkwaardigheid ontstaat tussen de ouder en de kinderen. Een van de kinderen, meestal de oudste, kan zich gaan gedragen als de beschermer van die ene ouder.
Kinderen begrijpen heel goed hoe ellendig hun ouders zich voelen, ze willen troosten en dat doen ze door lief te zijn, hun eigen gevoelens en problemen voor zich te houden en stilzwijgend taken over te nemen. Doordat kinderen in staat zijn om zoveel te geven, kan de verleiding groot zijn voor een ouder om te veel op hen te gaan leunen en hen in vertrouwen te nemen. Als een kind de verantwoordelijkheid voor deze ouder als het ware overneemt, dan wordt het kind in zekere zin de ouder van zijn ouder. Dit noemen we parentificatie.
Loyaliteit naar beide ouders
Als kinderen betrokken raken in het conflict tussen hun ouders raken ze in een loyaliteitsconflict. Ze kunnen niet kiezen want ze houden van beide ouders. Tijdelijk kunnen ze kiezen voor een ouder omdat deze een dwingend beroep doet op hun loyaliteit. Maar de kans is groot dat ze later de andere ouder opzoeken. Je bent het kind van twee ouders. Je kunt toch niet een kant van jezelf ontkennen?
Het effect van opgroeien met een gehandicapte broer of zus
Wanneer ouders ontdekken dat een van hun kinderen lichamelijk en/of geestelijk gehandicapt is, begint voor hen een lange en wellicht zware weg. Maar ook de ontwikkeling van de andere kinderen wordt beïnvloed door de veranderingen die hierdoor in het gezin ontstaan. Praktisch betekent het dat er veel meer tijd moet worden besteed aan verzorging voor het gehandicapte kind. De ouders zullen minder beschikbaar zijn of er zal een beroep op hen worden gedaan om mee te helpen. Ze moeten zich aanpassen, hun eigen behoeftes en ergernissen ten aanzien van dit gehandicapte kind zullen ze waarschijnlijk onderdrukken.
De gezonde kinderen kunnen de aandacht van hun ouders missen, die zowel praktisch en emotioneel met het gehandicapte kind bezig is. Er kunnen schaamtegevoelens zijn wanneer vriendjes worden meegenomen die niet gewend zijn aan een gehandicapt kind. Kinderen worden beïnvloed door de manier waarop de ouders met de ziekte omgaan; open, beschaamd, angstig of alles opofferend.
Het kind in jou heeft recht op liefde, aandacht en verzorging. Dat klinkt misschien vreemd voor je.
Lees het artikel over de luide roep van het innerlijke kind in je volwassen leven.
Wil je loskomen van beperkende patronen en ontdekken wie je nog meer bent?
Heb je zin om op avontuur te gaan en jezelf beter te leren kennen?
Wil je een andere richting geven aan je leven?
Dan nodig ik je graag uit voor een gratis, vrijblijvend kennismakings-en intakegesprek.
In dit gesprek onderzoeken we samen waar je het meeste last van hebt, wat je graag wilt veranderen en of mijn manier van werken bij jou past.
Goed om te weten dat ik geen druk uitoefen om te veranderen, geen zweverige aanpak heb. Ik houd van een respectvolle en heldere communicatie, zodat je precies weet waar we mee bezig zijn.
Vanuit mijn jarenlange praktijkervaring leer ik je hoe je emoties kunt herkennen en erkennen, zodat je ze kunt gebruiken in de communicatie met je omgeving, zowel in werk als privé.
Ik, Marja Postema help je graag d.m.v. individuele coaching of de opleiding Emotioneel Meesterschap
Neem contact op via het contactformulier dan gaan we kijken wat voor jou de beste aanpak is.
OPLEIDING EMOTIONEEL MEESTERSCHAP
Deze diepgaande opleiding is een boeiende ontdekkingsreis naar de kern van je patronen, gebaseerd op de nieuwste inzichten in emotionele gezondheid, biografisch werken, innerlijk kind werk, karakterstructuren en traumawerk.
Met het bijbehorende boek ‘Emoties, wat moet ik ermee?’ krijg je waardevolle inzichten en handvatten voor jezelf en eventueel om cliënten te ondersteunen in hun emotionele reis.
Met een ideale groepsgrootte van maximaal zes deelnemers creëren we een veilige leeromgeving. In de opleidingsgroep steunen deelnemers elkaar. Door te delen wat je bezighoudt, kun je echte intimiteit ervaren, jezelf beter leren begrijpen en emoties toelaten.
Mijn aanpak, voortgekomen uit 30 jaar ervaring, opleiding en persoonlijke proces, is bewezen effectief en helend, omdat de bron van ineffectief gedrag bloot gelegd wordt en belemmeringen oplost die, het vrijuit ervaren van emoties en de autonomie, blokkeren.
Voor iedereen die bezig wil zijn met bewustwording en persoonlijke ontwikkeling.
Voor iedereen die behoefte heeft aan verdieping, verheldering en aan het oplossen van hardnekkige patronen.
Voor iedereen die vat wil krijgen op verschillende vormen van conditionering en loyaliteit
De opleiding is geaccrediteerd door verschillende beroepsverenigingen.
Meld je aan voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek via het contactformulier
Coaching en de opleiding vinden plaats in Amersfoort.
Coaching is ook online mogelijk.
Woon je te ver weg, maar wil je hier wel mee aan de slag gaan?
Of wil je liever in je eigen tempo online leren om meer jezelf te zijn?
Dan is de onlinecursus Ontspannen jezelf zijn wellicht iets voor jou
