U bent hier: Home » In de beste families » Van je (voor)ouders moet je het hebben

Van je (voor)ouders moet je het hebben

Waarom val ik steeds op de verkeerde partner?

Waarom kom ik steeds in dezelfde lastige of vervelende situatie terecht?

Waarom kan ik een relatie niet goed houden?

Misschien ga ik je een vreemde wedervraag stellen. Wat hebben deze onbewuste keuzes je opgeleverd? Wat hoefde je daardoor niet te doen??

Welke mensen roepen een sterke emotie in je op?

Het erfgoed

De verworvenheden, baten en lasten uit het leven van je voorouders en ouders vormen jouw erfgoed. Je bent er bewust of onbewust door beïnvloed. Diep van binnen draag je een beeld mee van het gezin waarin je bent opgegroeid. Tot dit gezin behoren broers en zussen, ooms, tantes, neven, nichten en grootouders. Deze hele familie is onderling met elkaar verbonden.

Toen je vader en moeder trouwden brachten ze twee familieculturen bij elkaar. Ze namen hun ervaringen, normen en waarden, gevoelens en overtuigingen mee uit hun gezin van herkomst, geërfd van hun ouders en voorouders. Deze invloeden werden weer overgedragen aan hun kinderen.

Tijdens het huwelijk veranderen de ouders voortdurend. Ze veranderen in hun rol als ouder en als partner in de relatie. Bij de geboorte van het eerste kind staat hun leven op de kop. De nieuwe rol van vader en moeder moet geleerd en ervaren worden. Men draagt voor het eerst de verantwoordelijkheid voor dit kleine wezentje. Vaak is het nog steeds de vrouw die langere tijd stopt met werken en de meeste zorg draagt voor het kind. Dat is in zekere zin goed omdat de hechting met de moeder zo belangrijk is. Uiteraard doet de komst van het eerste kind gelijk iets met de relatie met elkaar. Er is minder tijd, rust en aandacht voor elkaar. De man kan zich buitengesloten voelen of het idee hebben niet meer belangrijk te zijn. Maar hij kan ook een grote druk voelen wanneer hij kostwinner is geworden.

Bij de geboorte van het tweede kind zijn de ouders al gewend aan hun rol.  Het kost minder moeite en er is enerzijds minder stress dan bij het eerste kind maar anderzijds is het leven nog drukker en moet de aandacht voor de kinderen en voor elkaar en de taken goed verdeeld worden. Als beide ouders niet evenveel verantwoordelijkheid dragen betekent dat een scheur in de relatie die gepaard gaat met irritaties en frustraties.

Al deze grote veranderingen vragen van de ouders een grote veerkracht maar ook een goede communicatie en emotioneel bewustzijn om de gevoelens en ervaringen met elkaar te kunnen delen zodat ze een steun voor elkaar kunnen zijn. Alleen dan kan de relatie aan diepte en intimiteit groeien.

De geschiedenis herhaalt zich

Zoals jij bent opgevoed of zoals je ouders met je omgingen ligt in je hersens opgeslagen. Als vanzelf zul je op dezelfde manier reageren op jouw kinderen. Maar het is ook mogelijk dat je een duidelijke mening hebt over opvoeding en je best doet om het anders te doen. Je kunt besluiten een toegeeflijke ouder te worden omdat je ouders erg streng waren. Maar het tegendeel is ook mogelijk door te besluiten je meer te bemoeien met het leven van je kind omdat je jezelf als kind zo verloren voelde.

Al met al neem je je eigen ervaringen mee als oudste kind of tweede, of jongste en je zult proberen om de nare ervaringen die je had voor je kinderen te voorkomen. Met andere woorden je eigen ervaringen als kind spelen een rol in jouw relatie met je kinderen.

Jouw toekomst wordt min of meer bepaald in je jeugd.

Jouw levensverhaal berust op besluiten en conclusies die je al jong hebt gemaakt. Deze besluiten zijn niet genomen op basis van een cognitief besluitvormingsproces maar komen voort uit gevoelens omdat het kind nog geen woorden tot zijn beschikking heeft. De emotionele ervaring van een baby is die van woede, angst, verdriet, paniek of blijdschap. Zo kan het angst voelen dat het geen eten krijgt of verdriet dat de moeder hem niet lang genoeg vasthoudt. Maar hij kan ook razend worden als hij honger heeft. Wanneer de moeder de ene keer op zijn huilen reageert door hem te troosten maar een andere keer door boos te worden kan dat verwarring en een gevoel van onzekerheid geven.

Voor het kind zijn de besluiten de beste strategie om goed door de kindertijd te komen. Het beseft dat het zal sterven als zijn vader en moeder hem aan zijn lot overlaten. Zijn ouders kunnen hem vernietigen. Als het kind honger heeft of koud is en zijn moeder komt niet dan komt zij misschien nooit meer, want het kind heeft nog geen begrip van tijd.

Wanneer er voor zijn derde jaar een broertje of zusje wordt geboren, lijkt alle aandacht ineens naar de baby te gaan. Het verlies van de liefde en aandacht van de moeder is een bedreiging geworden. Het kind is kwetsbaar en totaal afhankelijk van de ouders voor de vervulling van zijn behoeften. Zonder de aandacht en liefde van de ouders is zijn leven in gevaar.  Om de aandacht en liefde te krijgen en afwijzing te voorkomen gaat het zich aanpassen en een strategie ontwikkelen.

Wanneer ouders een slechte relatie hebben kan het kind deze spanning voelen en denken dat het zijn schuld is. Zo kan het tot de conclusie komen dat hij niet goed is of niet lief genoeg en besluiten altijd lief te zijn.

Deze besluiten uit het verleden is waardevolle informatie om veranderingen mogelijk te maken in het heden.

 

Wat is jouw levensverhaal?

Stel dat jouw levensverhaal een film is, wat is dan de titel? (laat het in je opkomen, denk er niet teveel over na.

Wat voor soort verhaal is het? (vrolijk, dramatisch, eenzaam, avontuurlijk, vervelend)

Wat is het thema van het verhaal?

Wat is het lot van de hoofdpersoon?

In welke levensgebieden ben je een winnaar? #

In welke levensgebieden ben je een verliezer? #

Wanneer speel je op veilig?

Hoe eindigt het verhaal?

##

Een winnaar is iemand die zijn gestelde doel bereikt. Een verliezer is iemand die zijn gestelde doel niet bereikt.  Zo kan een kind de conclusie hebben getrokken dat het zal mislukken in het leven omdat het zich waardeloos voelt. Om zijn gestelde doel te bereiken mislukt hij in alles.

Hoe werken de besluiten door in de volwassenheid?

Als volwassene herhalen we vaak de strategieën die we als kind ontwikkeld hebben. Je gaat dan onbewust uit van de situatie zoals het vroeger was. Je hebt de bril op van het verleden. Daar ben je je meestal niet bewust van. Onbewust leef je in een valse hoop dat je ouders ( in de vorm van je leidinggevende, collega’s, partner, vrienden) jou zien zoals je echt bent en onvoorwaardelijk van je houden. De besluiten kunnen verschillend zijn ten aanzien van verschillende levensgebieden zoals werk, relaties, sport, creativiteit. Je kunt jezelf zien als een winnaar in werk en een verliezer in relaties.

De strategie versterkt zich als er stress in de situatie wordt ervaren bijvoorbeeld wanneer er een conflict is of een dreiging van kritiek of afwijzing of wanneer de situatie lijkt op een gebeurtenis uit de jeugd. Betekenisvolle mensen in het nu zijn vaak een verbeelding van betekenisvolle figuren uit je jeugd.

Als je vast zit aan jouw besluiten, zit je vast in jouw levensverhaal.

Daarmee proberen je volwassen problemen op te lossen door kinderlijke strategieën toe te passen. Telkens weer krijg je een bevestiging dat de wereld is zoals je dacht dat het was. Wat je niet ziet is dat dit veroorzaakt wordt door jouw doen of laten. Het kind in jou houdt vast aan een magisch geloof als je maar voldoende je best doet, lief bent, presteert dat dan je ouders van je gaan houden en je verlossen van dit juk. De enige oplossing is dat je jezelf verlost van dit juk en inziet dat de hoop vals is.

Daarnaast is het belangrijk dat je jouw onvervulde behoeften opspoort en volwassen manieren vindt op deze behoeften te bevredigen.

Als je voldoende inzicht hebt gekregen in jouw patronen en je bevrijd hebt van de emoties die horen bij de bron ervaring van deze patronen, dan lossen deze patronen vanzelf op. Je hebt de mensen die je triggeren niet meer nodig. Je bent virj.

mm

Marja heeft twintig jaar ervaring in het begeleiden van mensen bij de ontwikkeling van hun Emotionele Intelligentie en is auteur van het boek 'Emoties wat moet ik ermee?' Marja heeft een methode ontwikkeld die zich richt op vier niveaus van leren: rationeel, emotioneel, fysiek en gedragsmatig. Dit leidt tot een diepgaande persoonlijke ontwikkeling met blijvend resultaat. Ze is getrouwd, heeft een volwassen dochter en woont en werkt in Amersfoort.

https://www.omgaanmetemoties.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *