You are here: Home » In de beste families » Wat betekent het om het jongste kind te zijn?

Wat betekent het om het jongste kind te zijn?

Het jongste kind roept associaties op van vertroeteld worden door oudere broers en zussen die altijd voor je klaar staan en de hete kolen voor je uit het vuur halen. Maar hier zit ook duidelijk een keerzijde aan van niet serieus genomen worden en geen zelfvertrouwen ontwikkelen.

Wanneer ouders bewust hebben gekozen dat dit het laatste kind zal zijn, willen ze deze laatste kans op ouderschap wellicht goed vervullen en fouten en gemiste kansen inhalen. Dat kan ook betekenen dat ze de jongste verwennen, over-beschermen en slecht gedrag door de vingers zien. Maar door het zelfvertrouwen dat ouders in hun rol hebben ontwikkeld tijdens het opgroeien van de andere kinderen, is het ook goed mogelijk dat ze het jongste kind alle ruimte geven om de wereld te gaan verkennen, zodat het niets hoeft te bevechten.

Drie jaar na mijn geboorte kwam er een broertje bij. Voor een tweede kind is een derde kind geen schok meer, omdat het vanaf de geboorte nooit alleen is geweest. Door de vele ruzies die mijn broer en ik met elkaar hadden werd de rol van mijn jongste broer, de onzichtbare. Zowel mijn broer als ik probeerden hem als medestander te krijgen in onze strijd maar dat lukte niet. Hij onttrok zich aan het emotionele speelveld en dat doet hij nog steeds.

Afhankelijk van het gedrag van de ouders, m.a.w. gaat niet alle aandacht naar het derde kindje, kan een nieuwe baby interessant zijn.

Deel zijn van een groot gezin met vijf of meer kinderen betekent dat ouders hun energie moeten verdelen. Meer kinderen = minder aandacht van de ouders. Vaak zie je dat de oudste kinderen een soort co-ouder worden en zorg dragen voor de kleintjes. Als dat niet het geval is zullen de jongst kinderen emotionele aandacht tekort komen.

Door de aanwezigheid van oudere kinderen kan de jongste een beroep doen op meerdere mensen, daardoor kan hij zich gesteund voelen in het leven. Maar dit heeft ook een keerzijde want jongste kinderen worden voortdurend geconfronteerd met kinderen die ouder en competenter zijn. Dan wordt hij de eeuwige junior die het nog niet weet en nog niet kan. ( Laat mij het maar doen dan gaat het sneller.) Daardoor kunnen ze een houding van hulpeloosheid ontwikkelen waarin weinig vertrouwen is in de steun van anderen.

Er zijn ook jongste kinderen die zich speelpop voelen van de familie. Ze worden wel vertroeteld en betutteld maar op manieren en momenten die voor de broers en zussen prettig is.  Ze lijken niet uit te gaan van wat dit kind werkelijk bezig houdt of waar hij werkelijk behoefte aan heeft. Vooral nakomertjes kunnen daar last van hebben. Ze kunnen zich een buitenstaander voelen.

Jongste kinderen hebben een sociale en charmante uitstraling

Jongste kinderen zijn doordat ze vaak in het middelpunt van de belangstelling hebben gestaan, ontspannen in gezelschap. Ze hebben geleerd anderen te vermaken.  Aangezien ieder kind wel een strategie heeft om aandacht te krijgen dan waren de meeste strategieën al vergeven. Aangezien het jongste kind bevestigd werd in het schattige gedrag en iedereen daar positief op reageerde lag het voor de hand om dit te gaan exploiteren. Omdat er ook geen kind meer kwam kon dit gedrag tot in de volwassenheid doorgaan. Terwijl afhankelijkheid en hulpeloosheid bij een volwassenen niet wordt gewaardeerd.

Jongste kinderen kunnen manipulatief zijn

Wanneer je hulpeloosheid als een strategie hebt ontwikkeld in de kindertijd om aandacht te krijgen dan wordt dat manipulatie bij volwassen gedrag, want een volwassene is natuurlijk niet meer hulpeloos. Ook charme, wanneer dat als strategie wordt ingezet om aandacht of iets anders voor elkaar te krijgen wordt een vorm van manipulatie. Dit gedrag ontstaat vooral wanneer het kind niet wordt aangemoedigd om zijn zelfstandigheid te ontwikkelen maar eerder wordt beloont om klein en afhankelijk te blijven.

Jongste kinderen kunnen moeite hebben om hun eigen boontjes te doppen

Ze leren niet hun eigen boontjes te doppen omdat ze goed zijn in hulp vragen of omdat de oudere kinderen gelijk klaar staan.  Wanneer je gewend bent dat anderen je problemen oplossen kun je lui worden en een houding van hulpeloosheid en afhankelijkheid gaan ontwikkelen, wat ook weer kan leiden tot manipulatie. Door je verwachting dat anderen mensen voor je klaar staan kun je later in je leven teleurgesteld raken in vrienden of andere gezag figuren. Je voelt je aan je lot overgelaten of je geeft anderen de schuld dat iets niet lukt.

Jongste kinderen zijn vaak creatief en vindingrijk

De Amerikaanse psycholoog Frank Sulloway heeft onderzoek gedaan naar innovatieve mensen en ontdekte dat het vaak de jongste kinderen in een gezin zijn die met nieuwe ideeën komen. De verklaring hiervoor ligt in het geven dat bij een groot gezin kinderen creatief moeten zijn om aandacht te krijgen van de ouders. Daardoor kunnen er grote verschillen ontstaan tussen kinderen in een groot gezin. Elk kind doet zijn best om zich te onderscheiden van zijn broers en zussen om de felbegeerde aandacht te krijgen. Jongste kinderen stellen meer dan de oudste (respect voor autoriteit) en de middelste (eigen gang gaan) oude conventies en autoriteit ter discussie. Daardoor kunnen ze als lastig worden ervaren.

Jongste kinderen nemen meer risico

Dit is een gevolg van creatief denken en door de oude manier van denken los te laten. Ouders geven het jongste kind alle ruimte en vrijheid omdat ze vertrouwen hebben dat het goed komt en/of omdat ze geen tijd hebben om grenzen te stellen. Daarnaast is het aannemelijk dat het jongste kind alles moest inzetten om met de oudere broers en zussen te kunnen concurreren.

Jongste kinderen hebben vaak minderwaardigheidsgevoelens

Een jongste kinderen groeit op met broers en zusters die altijd meer kunnen, het beter weten en sterker zijn.  Daardoor kun je je hulpeloos gaan voelen want dit haal je nooit in. Pas als je volwassen bent ontstaat er een gelijkwaardigheid.  Wanneer het zichzelf minderwaardig vindt kan het de conclusie trekken dat het geen zin heeft om ergens voor te vechten omdat anderen het altijd zullen winnen. Het jongste kind kan later gaan twijfelen aan zijn of haar capaciteiten.

Dit zijn typische kenmerken van het jongste kind:

Ze zijn charmant en extravert

Ze staan graag in de belangstelling

Ze hebben de neiging om manipulatief te zijn

Ze zijn vaak chaotisch en ongeorganiseerd

Ze verwachten dat anderen klaar staan om te helpen

Ze zijn creatief en vindingrijk

Ze zijn opstandig en dagen het gezag uit

Ze nemen risico

Ze hebben vaak last van een laag zelfbeeld en minderwaardigheid gevoelens

Ze voelen zich snel teleurgesteld en in de steek gelaten door andere mensen

 

Herken je dit of roept het weerstand op?

Misschien vraagt het om extra zelfonderzoek. Dat kan ik me voorstellen. Je wilt als het ware een second opinion. Daar heb ik een test voor:

Wil je weten hoe jouw zelfbeeld nu is?

Met andere woorden hoe je jezelf ziet en hoe je denkt dat jij bent?

In de gratis zelfbeeldtest krijg je hier een antwoord op.

 

Ik meld me aan voor de gratis Zelfbeeld test
dit veld niet invullen s.v.p.

mm

Marja heeft meer dan twintig jaar ervaring in het begeleiden van mensen bij de ontwikkeling van hun Emotionele Intelligentie en is auteur van het boek 'Emoties wat moet ik ermee?' en 'ABC van 15 emoties'. Marja heeft een effectieve stappenplan ontwikkeld die leidt tot een diepgaande persoonlijke ontwikkeling met blijvend resultaat. Ze is getrouwd, heeft een volwassen dochter en woont en werkt in Amersfoort.

https://www.omgaanmetemoties.nl