U bent hier: Home » Artikelen over jezelf zijn » Worden wie je bent

Worden wie je bent

De band met je ouders is onherroepelijk

Deze band kun je niet verbreken zoals je een vriendschap verbreekt. Ze blijven voor altijd je ouders ook al heb je het contact verbroken. Door de invloed van hun gedrag en hun persoonlijkheid hebben ze jou voor een groot deel gevormd.

Gedurende de kindertijd tot een jaar of 10 zijn je ouders goden. Zij weten wat goed, fout, slecht, mooi en wat waardevol is. Zij zijn de gidsen in een grote onbekende wereld met mogelijke gevaren. Lees het prachtige gedicht/lied van Paul van Vliet over deze veilige kindertijd.

Jij bent klein en afhankelijk

en je gaat er alles aan doen om liefde en aandacht te krijgen. Ook als dat betekent dat je jezelf moet verstoppen in jezelf en een braaf of stoer jongetje of een lief of behulpzaam meisje moet zijn. Kinderen hebben een onvoorwaardelijke loyaliteit jegens hun ouders.  Je leert je gevoelens verdringen en gaat je aanpassen aan de wensen van je ouders. Wanneer je ouders je hierin belonen zal het aanpassingsgedrag en de rol die je ontwikkelt een fundament worden van jouw persoonlijkheid.

Wellicht ben je in de kindertijd beloont of bestempeld in een bepaald aspect van jouw karakter;

de stille, de vrolijke, de slimme, de handige, de zelfstandige, de onhandige.  Bij elke familiebijeenkomst wordt dat vaak door iedereen weer benadrukt. Je komt er niet onderuit.

Nature of nurture

De vraag welke factor nu belangrijker is in de  ontwikkeling van een mens; aanleg (nature) of omstandigheden (nurture) houdt wetenschappers eindeloos bezig.

Los van deze discussie hebben ouders een onmiskenbare uitwerking op hun kinderen, door wat ze doen, wie ze zijn en door hun verwachtingen, eisen en teleurstelling. Ouders kunnen schitterende dromen hebben voor hun kind(eren). Het kind kan een verlengstuk worden van de onvervulde dromen van hun vader of moeder die ze zelf niet hebben kunnen vervullen.

Je blijft altijd kind van je ouders

Ook wanneer je al lang volwassen en zelfstandig bent. Ik zal je wat voorbeelden geven:

Ouders die hun, vaak enig of eerste kind, over beschermen kunnen het verstikken in liefde. Uit liefde en angst voor dat er iets vervelends kan gebeuren, bemoeien ze zich met elke stap, nemen alles uit handen en houden hun hart vast als het kind een spontane impuls heeft. Een overbeschermd kind leert niet te vertrouwen op eigen inzichten en acties. Het wordt bang het niet goed te doen en zal later voorzichtig en op zijn hoede zijn want het gevaar kan van een onverwacht hoekje komen. Welk gevaar??  Wanneer een van de ouders angstig is, moet in jouw ogen de wereld beangstigend zijn.

Wat dacht je van kinderen die opgroeien met ouders waarvan een van de ouders ziek, zwak of psychische problemen heeft zoals depressies of borderline symptomen. Ik hoor het regelmatig in mijn praktijk. Een ouder die hierdoor belast is, heeft bar weinig te geven. Hij of zij heeft alle energie nodig om zichzelf staande te houden of verdwijnt in de lichamelijke of mentale ziekte en is letterlijk niet meer beschikbaar. De dagelijkse sfeer van zwaarte, spanning of kilheid hebben een enorme invloed op een oproeiend kind. Het kind leert dat het op zijn tenen moet lopen of wil liever onzichtbaar zijn of vlucht naar het huis van vriendjes. Het voelt zich niet welkom, eenzaam en denkt dat het een last is.

Corneau schreef in 1991 een boek over afwezige vaders en verloren zonen. 

Jongetjes hebben in hun tienerjaren het voorbeeld van een man nodig om te leren wat het betekent om een man te zijn. Vaders die veel afwezig zijn, letterlijk of figuurlijk omdat ze door hun werk verantwoordelijkheid in beslag worden genomen denken dat ze geen rol hebben in de opvoeding of weten niet hoe ze invulling moeten geven aan het vaderschap omdat ze dit voorbeeld zelf ook niet hebben gehad.

Het is niet meer van deze tijd maar het gebeurt nog steeds en er is nog steeds een gebrek aan emotionele en sociale vaardigheden bij veel vaders. Als er al wordt gepraat gaat het vaak niet over wezenlijke dingen die je als jongetje bezig houdt. Wat heeft dat voor effect op jongetjes? Ze zien een voorbeeld van een man die hard werkt en geen tijd heeft voor leuke dingen, zoals lekker stoeien zodat ze hun kracht kunnen voelen. Er is geen tijd voor een liefdevol contact, zodat het kind zich veilig voelt om te vertellen wat hem bezig houdt. Vooral jongetjes kunnen zich aan hun lot overgelaten voelen omdat de vader niet weet hoe hij ondersteuning moet geven in de volwassenwording van hun zoon. Zolang vaders dit niet leren geven ze het stokje door en zullen ook hun kinderen dit niet leren.

Bepaalde ervaringen en gebeurtenissen kunnen een enorme impact hebben op de manier waarop je opgroeit.

Denk aan het verlies van een broertje of zusje. Van de ene op de andere dag zijn je ouders overstelpt door verdriet, waar ze geen raad mee weten. Het verlies wordt dan vaak verzwegen om al die gevoelens, die er mee gepaard gaan, te kunnen onderdrukken. De stemming in huis wordt zwaar beladen en ieder lid van de familie worstelt in eenzaamheid met zijn of haar eigen verdriet. Het kind voelt zich machteloos en wil graag dat de ouders weer gelukkig zijn maar ze zijn niet meer  bereikbaar.

Hoe werken deze ervaringen door als je volwassen bent?

Aanpassingsgedrag en de rol die je ontwikkelt in de kindertijd wordt een fundament van jouw persoonlijkheid. Om dat deze processen volkomen onbewust plaats vinden heb je er geen besef van wat je van jezelf hebt ingeleverd of verstopt.  Tenzij je je totaal gaat verzetten zal het aangeleerde gedrag een automatisme worden. Wanneer je geleerd hebt om je af te stemmen op de wensen en behoeften van anderen, zul je waarschijnlijk een beroep in die richting zoeken. Wellicht word je een hulpverlener, verpleger of coach. Je kunt jezelf heel goed wegcijferen. Het kost je zelfs moeite om te bedenken wat je eigen behoeftes zijn. Je bent zelfs geneigd om te denken dat je zelf niets nodig hebt. Maar waar komen dan die gevoelens van leegte, eenzaamheid of somberheid vandaan?

Lees het prachtige gedicht/ lied van Paul van Vliet :

Veilig achterop bij vader op de fiets

Hoe ga je om met de enorme impact uit de kindertijd?

De ene persoon gaat op zoek naar zichzelf en een ander legt zich neer bij de verwachtingen van de ouders.

Bij sommige mensen ontstaat er een duidelijk spanningsveld tussen de persoon die ze moesten worden door de verwachtingen of door gebeurtenissen en de persoon die ze zijn of willen zijn bent.

Ik wilde absoluut niet zo worden als mijn moeder: een slaaf van het huishouden, geen eigen inbreng of mening, teleurgesteld in het huwelijk, alleen in het ouderschap, geen plezier. Alles geofferd voor het huwelijk en het moederschap. Tijdens de middelbare school wist ik zeker dat ik niet haar leven wilde leiden.  Ik voelde me als kind een last door haar ongelukkige uitstraling.

Ik heb het in dit verhaal niet over kwaadwillige ouders waarin je zou kunnen spreken van schuld. Het gaat over normale ouders die hun best doen hun kinderen zo goed mogelijk op te voeden. Door de immense loyaliteit naar de ouders is het bijna onmogelijkheid om je boosheid te erkennen en ervaren over het gemis van hun betrokkenheid of de vernedering dat je iemand anders moest zijn.

Het is mooi als er begrip is voor wie zij waren en dat ze hun best hebben gedaan, ze gegeven hebben wat ze konden. Dat is waar maar het is het halve verhaal want daarmee ontken je wat het effect is geweest op jou. Jouw gevoel van betekenis, zelfvertrouwen en eigenwaarde zijn beïnvloed. Het niet gezien en gehoord zijn als kind is een van de grootste kwetsuren voor een kind. Je hebt het idee dat je je ouders niets kunt verwijten behalve onvermogen en onwetendheid. Het is niet gek dat je als volwassene nog steeds boos bent of je voortdurend machteloos voelt naar je ouders want je bent niet gekend. Ze hebben je niet gezien en gehoord. Ze hebben niet de moeite gedaan om te ontdekken wie jij bent; hoe jij denkt en wat jij voelt en wat je wilt. Deze gevoelens zijn niet weg gegaan terwijl je volwassen bent geworden. Het heeft er voor gezorgd dat je verstopt zit in jezelf omdat het te kwetsbaar is om tevoorschijn te komen. De bevestiging die je als kind nodig had te mogen zijn wie je bent heb je niet gehad.

Blijf je je leven lang kind van je ouders ?

Ja en nee.  Ja het zijn altijd je ouders en jij bent hun kind. Nee, je mag jezelf ontdekken en je eigen weg gaan volgen. Het is mogelijk om aan de ene kant je ouders te gaan begrijpen en aan de andere kant jezelf toe te staan dat je je ook boos mag voelen voor het gemis en de pijn die je hebt geleden zonder te verzanden in het idee dat het hun schuld is.

Veel mensen zijn zich niet bewust van het verband tussen huidige problemen en de kindertijd. Regelmatig krijg ik te horen dat men een prima jeugd heeft gehad. Ook al heb je een prima jeugd gehad zonder verwaarlozing of mishandeling je bent in de eerste levensfase gevormd. Ouders zijn geen goden. Het zijn mensen die niet perfect zijn en in de opvoeding steken laten vallen.

Hoe verander je je toekomst?

Waar wil je je van bevrijden wat je ouders je hebben meegegeven?

Wat wil je niet doorgeven aan je kinderen?

Je hebt de vrijheid om te bepalen wat je gaat doen met de beelden, verwachtingen en eisen van je ouders.

Je mag kiezen voor een eigen leven.

Om meer vat te krijgen op deze onbewuste patronen is het belangrijk inzicht te krijgen in al die invloeden die jou hebben gevormd. Dit inzicht helpt je bij het loslaten van oude patronen zodat je meer jezelf kunt zijn en beter tot je recht komt.

Om hiermee een eerste stap te kunnen maken geef ik je 5 euro korting op mijn E-Book:

Vijf antwoorden op de vraag: Wie en wat heeft mij gevormd?

In plaats van € 14,50 betaal je € 9,50

In dit boek ga ik in op de verschillende aspecten die jou hebben beïnvloed.

Deze invloeden hebben er voor gezorgd dat je bepaalde conclusies hebt getrokken over jezelf. Dat kunnen positieve conclusies zijn, zoals; ‘ik mag er zijn’, ‘ik wordt gewaardeerd’ of ‘ik ben uniek’. Maar dat kunnen ook negatieve conclusies zijn, bijvoorbeeld; ‘Ik moet presteren’, ‘ik los alles zelf wel op’ of ‘ik mag geen last zijn’. Deze conclusies lopen onbewust als een rode draad door je leven. Ze helpen of belemmeren je om jezelf te zijn.

Dit E-book is tijdelijk verkrijgbaar via een beveiligde pagina.  Via de link kom je op de informatiepagina, waar je het E-book kunt kopen.

Het wachtwoord is:  invloeden

Informatie E-book

mm

Marja heeft twintig jaar ervaring in het begeleiden van mensen bij de ontwikkeling van hun Emotionele Intelligentie en is auteur van het boek 'Emoties wat moet ik ermee?' Marja heeft een methode ontwikkeld die zich richt op vier niveaus van leren: rationeel, emotioneel, fysiek en gedragsmatig. Dit leidt tot een diepgaande persoonlijke ontwikkeling met blijvend resultaat. Ze is getrouwd, heeft een volwassen dochter en woont en werkt in Amersfoort.

https://www.omgaanmetemoties.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *